= บทที่ 0 บทนำ =
		- เคร็ง! -
		"กร๊าาาาช!!!"
เสียงดาบฟาดฟันลงบนเสื้อเกราะเหล็กได้เกิดขึ้น พร้อมกับเสียงคำรามของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่
		"อ้อมไปข้างหลังแล้ว เตรียมร่ายเวทย์ใส่เลยนะ! เดี๊ยวฉันล่อมันไว้เอง"
เสียงเด็กหนุ่มอายุราว 17 ปี ตะโกนบอกหญิงสาวอีกคนหนึ่ง ในระหว่างที่เขาประทะกับโครงกระดูกขนาดยักษ์
		"ฝากด้วยแล้วกัน!"
หญิงสาวตะโกน ตอบเด็กหนุ่ม
	-มีแสงโพยพุ่งออกจากพื้น ปรากฏออกมาเป็นรูปคล้ายวงเวทย์-
	"เหล่าวิญญานเอ้ยจงขานรับ ข้าขอวิงวอน เบื่องหน้าข้าจักใช่มิตรสหาย ใช่แต่เพียงเป็นสิงจักหมายทำลายพองเพื่อน
	ข้าจึงขอวิงวอนให้เจ้า เสียดแท่งเหล่าศัตรูผู้อยู่เบื่องหน้าข้านี้ด้วย SOUL!"
หลังจากหญิงสาวพูดจบ ได้ปรากฎวงเวทย์นับร้อย ปล่อยเข็มขนาดใหญ่ลงใส่โครงกระดูก
		"กร๊าาาาาช!"
		"แย่ล่ะ!"
เด็กหนุ่มดูท่าไม่ดีจึงถ่อยออกมาเพราะเนื่องจากเวทย์มนของหญิงสาว
		"นี่เธอ จะฆ่ากันหรือไง ห๊ะ!! ถ้าร่ายเสร็จแล้วก็ให้สัญญานกันมั่งสิเฟ้ย!"
เด็กหนุ่มหันไปโวยวายใส่หญิงสาว แต่เด็กหนุ่มก็ดูไม่ได้คิดมากอะไร(เพราะเหมือนจะชินแล้ว)
เหล่าวงเวทย์ก็ยังได้ปล่อยเข็มนับพันลงมาอย่างต่อเนื่องจนเกิดกลุ่มหมอกควันไปทั่ว
สักพักหนึ่งหญิงสาวจึกหยุดเวทย์เหล่านั้น
	"ฟูววววว เหนื่อยชะมัด นายเองก็น่าจะรู้ดีไม่ใช่รึไงว่าเวลาร่ายเวทย์ต่อเนื่องมันต้องใช้สมาธิหนะ"
หญิงสาวตอบชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
	"แต่ก็นะเวทย์มนของเ-"
	"กร๊าาาาช!!!!"
เสียงคำรามเกิดขึ้นอีกครั้งในขณะที่ชายหนุ่มยังพูดไม่จบ
กลุ่มหมอกควันเริ่มจาง ปรากฎ ร่างคล้ายโครงกระดูกอยู่ตรงเบื่องหน้าชายหญิงทั้งสอง
	"อะไรกันไม่น่าจะเป็นไปได้หนิ เวทย์นั่นฉันทุ่มสุดตัวเลยนะ ห๊ะ! อะไรหนะ บาเรีย? ไม่มีทางหน่า รอบก่อนหน้านี้ยังไม่มีเลยไม่ใช่หรอ"
หญิงสาวพูดด้วยเสียงสันเท่าและหวาดกล้วจนตัวหญิงสาวนั้นได้ทรุดลงไปที่พื้น
	"เห้ นาย นาย พูดอะไรหน่อนสิ นาย!"
หลังจากเอ่ยถามชายหนุ่มเสร็จก็ไร้เสียงตอบรับใดๆ จากชายหนุ่ม
หญิงสาวจึงหันไปทางชายหนุ่ม พบว่าชายหนุ่มหันไปทางตรงข้ามจากโครงกระดูกร่างมหึมา
	"นี่นาย หันไปทางไ-"
หญิงสาวกำลังเอ่ยถามชายหนุ่มระหว่างหันไปท่างชายหนุ่มให้ความสนใจอยู่และยังไม่สิ้นคำถาม
	"M.. Me.. M.. Medusa!"
      = Game Over =
ตัวอักษรได้โผล่ขึ้นมาเบื่องหน้าของชายหนุ่ม พร้อมกับเสียงเพลงที่ฟังดูแล้วไม่น่าพอใจ

ชายหนุ่มได้ตื่นขึ้นมาบนเก้าอี้รูปร่างคล้ายเก้าอี้นวดกับเครื่องอบไอน้ำ
หลังจากนั้นชายหนุ่มได้ยกอุปกรณ์อิเล็คโทรนิคที่คล้ายเครื่องอบไอน้ำที่ครอบหัวของเขาอยู่ออกไป
	"โว้ยยยยยยยยยยย!!! ทำไมเล่นไม่ผ่านสักทีฟระ มันจะยากอะไรนักหน่าวะนั้น"
	"เบาหน่อยลูกกกกกกกก!!! เกร็งใจข้างบ้านมั่งสิ!"
	"อุ๊ปส์! ขอโทษครับแม่!" 
เด็กหนุ่มลุกขึ้นมาแล้วตะโกนโหวกเหวกโวยวายยกใหญ่ หลังจะกนั้นแม่เข้าก็ตะโกนขึ้นมาปรามชายหนุ่มไว้
เด็กหนุ่มจึ่งได้ใจเย็นและสงบลง
.
..
....
......
.......
........

ในปี 2XXX ได้มีการคิดค้นเครื่องจำลองภาพเสมือนขึ้นมาได้สำเร็จ และได้เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในยุกค์นั้น
และได้มีการผลิตสือออกมามากมายทั้งเกม ภาพยนตร์ คู่มือเพื่อการฝึกสอนต่างๆ หรือแม้กระทั้งเยียวยาโรคกลัวต่างๆได้อีกด้วย
ตัวเครื่องจะมีเป็นเก้าอี้พร้อมกับหมวก ตัวเก้าอี้นั้นจะทำหน้าที่หยุดเส้นประสาทการรับรู้และความรู้สึกของร่างกาย
ส่วนตัวหมวกนั้นจะทำหน้าที่รับคำสั่งจากสมองเพื่อไปสั่งการหรือควบคุมในโลกเสมือน และผู้ใช้จะไม่สามารถขยับร่างกายได้ระหว่างใช้งาน
และเจ้าเครื่องนี้มันชื่อว่า VRS (Virtual Set)
 = จบ บทนำ =